19.12.15

Ζωή Στα Κύματα




Δεν γράφω αδέσποτα λόγια πια
δεν έχω ανάσα για να τα μοιράσω
που κόπηκαν οι δρόμοι μου
και το φυτίλι απ το κερί μου μοιάζει
να κρατά μακριά την φλόγα 
απ το μπαρούτι της ζωής μου
Κοίτα τα χρώματα που κρύβονται 
πίσω απ το γκρι το πένθιμο το χρώμα 
Σέρνεται απάνω στις κρύες θάλασσες
με βία χώνεται σε στόματα ορθάνοιχτα
και την κραυγή του θανάτου σταματάει
Δεν με νοιάζει τι μου λες
ψυχές δίχως ονόματα από το διάβα μου περνούν
με ρούχα π ανεμίζουνε στο βραδινό αγέρι
κρόσσια  πολύχρωμα τους βράχους
μάταια αγκαλιάζουν θέλοντας μιαν ανάμνηση
στα άψυχα χέρια να κρατήσουν
πως ένα ανθρώπινο κουρέλι ταξίδεψε για λίγο
στις  φωτεινές του Αιγαίου θάλασσες
κάτω απ τον γαλάζιο ουρανό του Ελύτη

Καλά Χριστούγεννα
                       Levina