23.2.14

Σε μια Έκλειψη Ολική





Θέλω να σε ζήσω
Μ έναν έρωτα κατακτητή
Ποδοπατώντας των αποστάσεων την ματαιότητα
Σε μια έκλειψη ολική με μαγγανείες και ψευτιές
Στα σωθικά μου την καρδιά σου να την θάψω

Ξαφνικά σε μια ώρα νυχτερινή
κοίτα να δεις  που ….
μ  ένα ανύπαρκτο φεγγάρι
της νύχτας το σκότος τα χρώματά μου να θαμπώνει
αντιλήφθηκα την δική σου απουσία
Κι ήταν αυτό …. Να ….
επιγραμματικά θα σου το πω
της  ψυχικής μου  μακαριότητας η διατάραξη
και του κορμιού μου 
ένα μάταιο βήμα στου χρόνου το κενό

Μια επιθυμία ασεβής με κατακλύζει
το άφθαρτο χαμόγελό σου να αγγίξω
μ  αναστεναγμούς σπαραχτικούς
την ησυχία των ονείρων  σου να καταλύσω
Πόσο κρατά ένα σφιχταγκάλιασμα
…. ένα μακρόσυρτο φιλί ;
Τόσο να κρατήσει ετούτη η νύχτα
μέχρι το ξημέρωμα να ρθει

Κι ας έχουν κρεμασμένα τα σπαθιά τους της ζωής μας οι φρουροί
Κι ας χορεύουνε τα σύννεφα τον πυρρίχιο μες στα σκοτάδια



                                      Levina


painting from Cayetano De Arquer Buigas


26 σχόλια:

  1. Πολυ ωραιο η γραφη σου υπεροχη σευχαριστω!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ πρέπει να σ ευχαριστήσω Φίλιππε για την παρουσία
      και τα καλά σου λόγια !
      Καλό βράδυ σου εύχομαι
      :-)

      Διαγραφή
  2. ακριβως οτι αισθανομαι.. υπεροχο..
    καλημερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ειμαι ξεχασιαραα.. σε εχω προσκαλεσει και σε παιχνιδακι αν θελεις να συμμετασχεις θα χαρω να δω τις απαντησεις σου..
    http://sirengirl-elenaki.blogspot.gr/2014/02/blog-post_22.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Siren μου… ολόψυχα σ ευχαριστώ που με σκέφτηκες !
      Δεν είμαι καλή σε αυτά, με φέρνουν σε αμηχανία να απαντώ στα παιχνίδια και έτσι σου ζητώ ειλικρινά συγνώμη που θα ‘κρυφτώ’ για να το αποφύγω :-)
      Η σκέψη σου όμως είναι πολύ τρυφερή και πραγματικά με έκανε να νοιώσω όμορφα… φτάνει να απαντάτε εσείς σε αυτά κι όχι εγώ :-)
      Σε φιλώ και σου εύχομαι καλό βράδυ…

      Διαγραφή
  4. Κι ειναι εκεινες οι στιγμες ακριβως
    που ο χρονος συνειδητα αχρονα κυλαει.
    Για ποιο ξημερωμα αραγε?
    ΚΑΝΕΝΑ.

    (εκτιμω πως ολοι ποθουμε τη διαταραξη της "κοινης" μας ησυχιας)

    Πολλα φιλια σκορπια και παντου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Mελένια μ τι σημασία έχει για ποιό, για πότε και όταν;
      ανύπαρκτος ο χρόνος
      ανθρώπινη εφεύρεση κι αυτός :-)

      Τώρα τα σκόρπισες τα φιλιά και άντε να τα τσακώσω
      που φτεροκοπάν ολόγυρα σαν πυγολαμπίδες :-)

      Διαγραφή
  5. "Πόσο κρατά ένα σφιχταγκάλιασμα…. ένα μακρόσυρτο φιλί ;"

    Σε αυτό έλιωσα,νεράϊδα....
    Το ένοιωσα βαθιά στο δέρμα μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eνέσιμο είναι Μαγιουμάκι ... για να το νοιώθει όποιος το πάθει,
      και να μένει σαν τατουάζ για τα μάτια του παθόντα και μόνο :-)
      Φιλιά κοριτσάκι
      καληνύχτα ....

      Διαγραφή
  6. Επειδή έχω ζήσει, τον "έρωτα τον κατακτητή" πολύ βαθιά Εύη μου, με μεγάλη σιγουριά μπορώ να σε βεβαιώσω πως δεν "τον" εύχομαι ούτε στον χειρότερο εχθρό μου... αυτό όμως δεν αναιρεί την ομορφιά του ποιήματος σου!
    ΑΦιλάκια ομορφιά μου! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τον εύχομαι και τον απεύχομαι σε φίλους και εχθρούς μαγισσούλα μου...
      όμορφο συναίσθημα , σαγηνευτικό κι άκρως ισοπεδωτικό ...
      κι όπως λέει κι ο λαός μας
      ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό!
      ααφφιλιά για μια όμορφη βραδιά :-)

      Διαγραφή
  7. Πόσο κρατά ένα σφιχταγκάλισμα
    ένα μακρόσυρτο φιλί;

    Εγώ σε αντίθεση με τη Στεφανία από πάνω μου τον εύχομαι τον έρωτα
    τον κατακτητή! Γιατί είναι ό,τι μένει ως τα βαθιά γεράματα...
    Θα μου πεις κάτσε πρώτα να γεράσεις @ριστέα μου για να το πεις....
    Εγώ αυτό θέλω πάντως στις τελευταίες μου στιγμές...τότε θα ξέρω πως έφυγα γεμάτη!
    Τα φιλιά μου Λεβίνα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κρατά και στιγμές και ώρες και μέρες και χρόνια
      κι αν επιζήσεις βγαίνεις αναμαλλιασμένος, παραπατώντας
      και εντελώς αλλού ντ αλλού τραγουδώντας ακόμα και ρέγγε...
      Γεμάτη θα 'φύγεις' και δεν θα γεράσεις ποτέ... γερνάνε όσοι
      θέλουν να γεράσουν :-)
      Φιλιά Αριστάκι... κι εκεί που τρέχεις για ρίξε καμιά κλεφτή ματιά
      γύρω τριγύρω...
      ποτέ δεν ξέρεις ....!!!

      Διαγραφή
  8. Απλά υπέροχο...με κατέκτησε!!
    Φιλιά πολλά και καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου ευχαριστώ ,
      καλή εβδομάδα σου εύχομαι ... να είσαι καλά
      :-)

      Διαγραφή
  9. Χορός του άρχρονου χρόνου και υπό αυτή την έννοια κοινή πατρίδα για όλους μας. Πολύ ωραίο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μη μετράς τον χρόνο δεν οφελεί...
      κουραστικοί οι αριθμοί όταν γι αυτόν μιλούν :-)
      Σ ευχαριστώ πολύ Ανν Λου
      καλό βράδυ να χεις ...

      Διαγραφή
  10. Για άλλη μια φορά μας χάρισες κάτι υπέροχο για τον Έρωτα που πονά και σφάζει (και δεν χρησιμοποιεί ούτε καν βαμβάκι! ;) Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ούτε βαμβάκι ούτε αιμοστατικά...
      μόνο νυστέρια και γλύφεις ο ίδιος τις πληγές ...
      Αλλά είναι τόσο γλυκός ο πόνος :-)

      φιλιά Πετράκι μου , καλό βράδυ ...

      Διαγραφή
  11. τι τελειο!! μπραβο σου!
    μαγικο λεβινακι μου σαν εσενα!
    να εισαι καλα!
    καλη εβδομαδα να εχεις και να περνας ομορφα!
    φιλακια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εσύ να είσαι καλά Κική μου,
      σ ευχαριστώ πολύ κοριτσάκι μου, τα φιλιά μου
      Καλή βραδιά να έχεις :-)

      Διαγραφή
  12. Ερωτας να είναι και ας είναι και κατακτητής!
    Την σημασία έχει μια ζωή χωρίς αυτόν Λεβινάκι!
    Πολλά φιλιά μας μάγεψες πάλι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευτυχώς Έλενά μου που δεν έχεις βάλει ερωτηματικά και
      πως να σ απαντήσω ; Νομίζω όμως πως ακόμα κι ο
      απέραντος έρωτας για την ίδια την ζωή έχει σημασία ...
      Τα φιλιά μου , τις ευχαριστίες μου και τις ευχές μου
      για καλό βράδυ :-)

      Διαγραφή
  13. Αυτό που μου αρεσει στη γραφη σου, είναι
    που η μελαγχολία που μας μεταφερεις κάθε φορά
    αναδύεται τοσο γλυκια κι απαλή
    σαν ενα χάδι….

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. CHARLES BAUDELAIRE - SPLEEN

    Οταν, βαρύς και χαμηλός, ο ουρανός πλακώνει
    το πνεύμα που απ' την πλήξη του την τόση αγκομαχάει
    και γύρω τον ορίζοντα ολόκληρο τον ζώνει
    και φως μουχρό, πιο θλιβερό κι απ' της νυχτός, σκορπάει゙

    όταν η γη μια φυλακή λες κι είναι, μουσκεμένη,
    όπου η Ελπίδα, φεύγοντας, σαν νυχτερίδα πάει
    κι αγγίζει τη φτερούγα της στους τοίχους φοβισμένη
    κι απά' σε σαπιοτάβανα την κεφαλή χτυπάει゙

    όταν τ' ατέλειωτο η βροχή κλωστόνερο της χύνει,
    που σιδερόφραχτη τη γη σαν κάτεργο την δείχνει,
    και πλήθος άτιμες, βουβές αράχνες πάει και στήνει
    βαθιά μες στο κεφάλι μας το δολερό του δίχτυ,

    άξαφνα τότε ακούγονται καμπάνες φρενιασμένες,
    που το φριχτό τους ουρλιαχτό στους ουρανούς σκορπάνε
    καθώς ψυχές που τριγυρνούν απάτριδες, χαμένες,
    κι αρχίζουνε θρηνητικά, με πείσμα, να βογκάνε.

    Και κάποια, δίχως μουσική, νεκρών πολλών κηδεία
    περνά απο την ψυχή μου. Κλαίει για την ελπίδα νικημένη
    και στο σκυφτό κρανίο μου καρφώνει η Αγωνία
    δεσποτική τη μαύρη της σημαία λυσσασμένη.

    ΥΓ
    Μια και το ζητησες....
    Θα σου συνιστούσα να το διαβασεις ακούγωντας Leo Ferre

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ζήτησα και σε ευχαριστώ πολύ, τώρα μπορώ να τα κοπιάρω …
      γιατί με ένα χέρι κάπως δυσκολεύομαι… ευτυχώς υπάρχει ο
      ορθογράφος των office αλλιώς δεν θα διαβαζόταν αυτά που γράφω

      Η αλήθεια είναι πως εστίασα στον στίχο και όχι στην μουσική…
      τώρα ακολούθησα την υπόδειξη σου και τα έκανα και τα δυο…
      Σε ευχαριστώ για όλα καλέ μου Velvet …
      Καλό βράδυ σ εύχομαι …

      Διαγραφή

(Επειδή ο blogger καμιά φορά, "τρώει" τα σχόλια, πρίν το δημοσιεύσεις, κάνε ένα copy ώστε να μην το ξαναγράφεις σε περίπτωση που το εξαφανίσει)