30.8.11

Mεθυσμένο πρωινό



Άνοιξε αργά τα μάτια της
Προσπάθησε να εστιάσει, να καταλάβει
Ένα λευκό ταβάνι, ένα παλιομοδίτικο φωτιστικό από πάνω της από  αυτά με τα μόνιμα σκονισμένα κρυσταλλάκια που πετάνε το θλιβερό τους φως στους τοίχους, μια κιτρινισμένη ταπετσαρία σπαρμένη με ξεθωριασμένα ροζ τριανταφυλλάκια.
Πως στο καλό βρέθηκε εδώ?
Θυμόταν μόνο πως ήταν κάποια στιγμή πολύ ζαλισμένη, είχε πιει παραπάνω από όσο άντεχε, πως είχε ακουμπήσει επάνω του για να μην πέσει…επάνω σε ποιόν?  γιατί δεν την κρατούσαν τα πόδια της και μετά …….τίποτα…… σκοτάδι.
Το δωμάτιο μύριζε μούχλα, τσιγαρίλα και κάτι σαν τσιγαρισμένο κρεμμύδι , μια δυνατή μυρωδιά που ερχόταν από το διπλανό δωμάτιο και σχεδόν της έφερε δάκρυα στα μάτια.
Αν δεν είχε τόσο πονοκέφαλο θα το έβαζε στα πόδια.
Αλλά ένοιωθε τόσο βαριά , το σώμα της ένα κομμάτι μάρμαρο πεταμένο σε αυτό το σκληρό στρώμα.
Και όμως τα σεντόνια ήταν πεντακάθαρα, μύριζαν απορρυπαντικό και τα ένοιωθε ευχάριστα ζεστά στο παγωμένο κορμί της.
Από το μισόκλειστο παντζούρι έμπαινε το φως του ήλιου, λωρίδες από δυνατό φως που πάνω του χόρευαν συννεφάκια σκόνης… τι στο καλό, κόντευε μεσημέρι!
Προσπάθησε να ανασηκωθεί και ο πόνος στο κεφάλι την χτύπησε σαν βαριοπούλα, τα μάτια της  τα ένοιωθε να αλληθωρίζουν, ένας ήχος σαν βογκητό βγήκε από τον ξεραμένο λαιμό της και τον άντρα που μπήκε στο δωμάτιο τον είδε μόνο σαν σκιά. Μύρισε όμως τον φρέσκο καφέ που της έφερνε και το άρωμά του πλημμύρισε το δωμάτιο...


-         δεν χρειάζεται να σηκωθείς, περίμενε να φας πρώτα κάτι και να σου δώσω και ένα παυσίπονο για τον πονοκέφαλο, πονάει το κεφάλι σου έτσι?


Μα τι ερώτηση ήταν αυτή? Φυσικά και πονάω ήθελε να του πει, αλλά όταν άνοιξε το στόμα της να μιλήσει είδε πως δεν μπορούσε να βγάλει άχνα, ακόμα και την γλώσσα της την ένοιωθε αφάνταστα πρησμένη.
Εκείνος κάθισε δίπλα της στο κρεβάτι και ακούμπησε ένα μεγάλο δίσκο πλάι της, την ανασήκωσε απαλά σαν μωρό, της έβαλε στην πλάτη δυο μαξιλάρια για να σταθεί και μετά της έδωσε στα χέρια της που έτρεμαν το φλιτζάνι με τον καφέ.
Ήπιε μια γερή γουλιά …πικρόόός !



-         μη βιάζεσαι, φάε πρώτα κάτι , της είπε και της έχωσε στο στόμα την άκρη από ένα παξιμάδι αλειμμένο με βούτυρο και μαρμελάδα.


Δεν θέλω να φάω, ήθελε να του πει αλλά ξαφνιασμένη άρχισε να μασουλά με βουλιμία και με αυτό τον ρυθμό έφαγε δυο φρυγανιές και ήπιε όλο τον καφέ σχεδόν πριν σηκώσει τα μάτια της και δει ποιος καθόταν δίπλα της και την φρόντιζε.
Δυο σκούρα μάτια σαν φωτιές επάνω σε ένα χλωμό πρόσωπο, αυτό θα θυμόταν για πάντα μετά όταν θα έφερνε στην μνήμη της αυτό το πρωινό.


-         φοβήθηκα για σένα εχθές , της είπε , δεν ήξερα τι να σε κάνω και σε έφερα εδώ.


-         Η   φίλη μου? κατάφερε να μιλήσει ,
 δεν ήμουν μόνη μου …


-         Είχε φύγει με τον δικό της, μόνη σου ήσουν και είχες πιει πάρα πολύ, δεν είχα άλλη επιλογή.


Ήθελε να τον ρωτήσει τόσα πολλά, πως βρέθηκε γυμνή στο κρεβάτι του, τι στο καλό έκαναν, ήθελε να βάλει τα κλάματα γιατί δεν θυμόταν τίποτα, είχε κοιμηθεί με έναν άγνωστο και δεν θυμόταν!! Μα εκείνος την κοιτούσε τόσο έντονα που ντρεπόταν να ρωτήσει οτιδήποτε. Είχε φέρει μια μεθυσμένη στο σπίτι του, κοιμήθηκε μαζί της και τουλάχιστον είχε την  ευγένεια  να της προσφέρει καφέ και πρωινό πριν την πετάξει στον δρόμο. Ας σταματούσε  να την κοιτά!


-         σε παρακαλώ, μπορείς να ….έγινε κατακόκκινη και ο πονοκέφαλος ήρθε πάλι ορμητικός να την ζαλίσει.


Ήθελε να του πει να την αφήσει μόνη της, να της δώσει τα ρούχα της, να…
Το γέλιο του ήταν τόσο αυθόρμητο που της έκοψε την ανάσα.


    - μα τι νομίζεις ? την ρώτησε και εκείνη ντράπηκε ακόμα περισσότερο να του πει τι νόμιζε. Όχι δεν κοιμηθήκαμε μαζί, δεν θα το έκανα αυτό σε μια γυναίκα που δεν μπορούσε να πάρει τα πόδια της, έχω μια πολυθρόνα έξω στο Χολ, εκεί κοιμήθηκα εγώ.


    - τα ρούχα μου…


-         εγώ στα έβγαλα και σε έβαλα να κοιμηθείς, τίποτα παραπάνω κοριτσάκι, περίμενε να στα δώσω να ντυθείς αν νοιώθεις καλύτερα.


Έγνεψε ναι με το κεφάλι, ζαλιζόταν αλλά αυτό θα αργούσε να περάσει ακόμα, ντρεπόταν όμως να μείνει περισσότερο εκεί, ολόγυμνη σε ένα ξένο κρεβάτι με έναν άγνωστο να την κανακεύει σαν μωρό.
Της έφερε τα ρούχα της και πήρε τον δίσκο έξω για να την αφήσει μόνη της να ντυθεί.
Έκανε γρήγορα, έστρωσε και το κρεβάτι και μπήκε στο μικρό μπάνιο να ρίξει λίγο νερό στο πρόσωπο της.
Πόσο χλωμή ήταν!! Τα μάτια της φάνταζαν τεράστια και όπως ήταν λερωμένη με τα χρώματα του μακιγιάζ πρέπει να ήταν σαν κλόουν. Πλύθηκε , χτένισε και την ζούγκλα των μαλλιών της και ένοιωσε πολύ καλύτερα.
Εκείνος την περίμενε υπομονετικά καθισμένος στην μικρή κουζίνα με ένα φλιτζάνι καφέ στα χέρια του και ήταν φανερός ο θαυμασμός στα μάτια του όταν την είδε.


    -τελικά είσαι όμορφη. Της είπε απλά και εκείνη χαμογέλασε.


     -πρέπει να φύγω, του είπε, λυπάμαι για ότι έγινε, πίστεψε με δεν το έχω ξανακάνει αυτό.


Άπλωσε το χέρι του και πήρε την παλάμη της


     -πρέπει να συστηθούμε, με λένε Αλέκο.


Ένα χαμόγελο φώτισε το πρόσωπο της.


-         ναι , νομίζω αφού περάσαμε μαζί την νύχτα! Γέλασε εκείνη ξανά, εμένα Δάφνη.


Έβαλαν πια και οι δυο τα γέλια.


-         Δάφνη,
σοβαρεύτηκε απότομα εκείνος,
το ξέρεις ότι ροχαλίζεις?


Ξαφνιασμένη τον κοίταξε για δευτερόλεπτα και μετά ξέσπασαν σε ένα παροξυσμό γέλιου που τους έφερε δάκρυα στα μάτια.
Πήρε την τσάντα της, του έδωσε ένα απαλό φιλί στο μάγουλο και έφυγε γελώντας ακόμα.
Κατέβηκε τα σκαλιά της παλιάς πολυκατοικίας, τελικά από το κάτω διαμέρισμα ερχόταν η μυρωδιά του καμένου κρεμμυδιού, και  βγήκε στον δρόμο. Ήταν σίγουρη πως όλα τώρα άρχιζαν.
Αλέκος !


-         Δάφνηηη…Δάφνηηηη… η φωνή ερχόταν από ψηλά.
Σήκωσε τα μάτια της και σε ένα από τα παράθυρα της πολυκατοικίας κρεμόταν εκείνος και την φώναζε.
-         Δεν μου έδωσες το τηλέφωνο σου! Ξαναφώναξε χωρίς να τον νοιάζει που εκτός από εκείνη άλλα εκατό μάτια είχαν υψωθεί και τον κοίταζαν.


Αλέκος!
 Έκανε μεταβολή και ξαναμπήκε τρέχοντας στην πολυκατοικία
ενώ εκείνος κουτρουβαλούσε τις σκάλες να την προλάβει.


 

15 σχόλια:

  1. Καλησπέρα και καλό φθινόπωρο.Μες στο ρομάντζο και τον έρωτα είσαι!!! Πάντα έτσι σου εύχομαι.Είδα και το παραμυθάκι σου(και το ψήφισα!).Φιλάκια πολλά κοριτσάκι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τώρα, αυτό μου φάνηκε σαν αρχή ενός εφιαλτικού ονείρου, ή ενός θρίλερ με πολύ σασπένς!
    Υποθέτω πως θα υπάρξει συνέχεια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. εδω να το αφησεις...

    περα απ αυτο....

    σκεφτομαι πως ειναι τυχερη που επεσε σε εναν τετοιο αντρα....

    σε διαφορετικη περιπτωση....

    καλη συνεχεια καλη μου Λεβίνα με φιλια γλυκα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Mαρία μου
    Καλό μας Φθινόπωρο και φυσικά Καλή σου Επιτυχία.
    Ευχαριστώ για την ψήφο σου, αλλά στο συγκεκριμένο ζήτημα μου δημιουργήθηκαν απορίες που θα στις πω σε π.μ.
    Ευχαριστώ για όλα, φιλάκια και απο μένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Apokalipsis
    ναι θα μπορούσε να είναι ένα θρίλερ σε δυο τρεις συνέχειες ή θα μπορούσε να είναι και μια μεγάλη ιστορία αγάπης με δέκα χιλιάδες διαφορετικές εκδοχές...
    Ωστόσο μάζεψε την φαντασία σου να μαζέψω και εγώ την δική μου και ας το αφήσουμε έτσι,
    η αρχή μιας όμορφης γνωριμίας και ....ότι ήθελε προκύψει!!

    Καλημέρα και απο αύριο καλό μας μήνα.

    ΥΓ. αν σου γράψω τίποτα ανατριχιαστικό με μπόλικη κέτσαπ μπουνιές και κοφτερά μαχαίρια θα το ευχαριστείς ιδιαιτέρως μου φαίνεται!!χαχαχα...δεν είν' κακό!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. σ αγαπώ μου

    ναι
    τυχερή γιατί υπάρχουν και τέτοιοι άντρες, υπάρχουν πάντα όμορφες ψυχές στον κόσμο μας,
    εγώ το πιστεύω αυτό απόλυτα.

    Όλα στο φως σ αγαπώ μου
    με ανοιχτό μυαλό και καθαρή καρδιά.

    Να είσαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Hρθα πρώτη φορά, δεν θυμάμαι πως βρέθηκα εδώ, αλλά με συνεπήρε!
    και με ταξίδεψε και ροζ συννεφάκια τριγυρίζουν πάνω απο το κεφάλι μου και μυρίζει ζάχαρη καμένη και θέλω την συνέχεια.
    Ασε, μην σε κουράζω. Ας την φτιάξω μόνη μου και θα σου την στείλω.

    χάρηκα πολύ
    νομίζω πως θα περνώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Γλυκό πολύ!
    Μου αρέσει να σκέφτομαι πως μπορεί και να συμβεί ;-)

    Σε φιλώ γλυκά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Elsa
    ζάχαρη καμένη, αμύγδαλα καβουρντισμένα, χρώματα και αρώματα να βγαίνουν από μια μαγεμένη γωνιά και μικρές γλυκές ιστορίες να αντιστέκονται σε ότι ζοφερό τριγυρίζει τον κόσμο της ονειροπόλας μάγισσας... καλοδεχούμενη θα είσαι πάντα, καλοδεχούμενη και η συνέχεια της ιστορίας, όπως την θέλεις εσύ.
    Σε ευχαριστώ πολύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. M
    Όχι άλλα πικρά
    Γεμίσαμε από πικρά
    Ας πιστέψουμε και λίγο στα όμορφα και που ξέρεις… μπορεί να είναι και αληθινά!!

    Ένα γλυκό φιλί για καληνύχτα και από εμένα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Emperor

    ότι αρχίζει καλό είναι ( δικό σου μάθημα )
    το πως τελειώνει δεν ξέρουμε...
    αλλά η φαντασιόπληκτη μάγισσα
    θέλει happy end !


    Καλό βράδυ my Emperor

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ανώνυμος1/9/11, 8:24 μ.μ.

    Δεν ξερω τη λες εσυ παντος η περιγραφη της επομενης μερας μετα απο απιστευτο ποιομα ειναι απιστευτη.
    Τωρα οσον αφορα την ιστοριουλα εγω θα κανω μια ηλιθια ερωτιση.
    Παντα με μια πολυ ομορφη ιστορια δεν ξεκιναει και ενας μεγαλος ερωτας στην πραγματικοτιτα;
    Αυτος δεν ειναι και ο λογος που ειπαρχει η ερωτιση - Και πος γνωριστηκατε; και αρχιζεις να λες με ενα χαμογελο απο το ενα αυτι μεχρι το αλο;
    Αν εισαι και γυνεκα που συζητας με μια φιλη πεφτει και η τραγικη ερωτιση -Και...με το... αλλο... τι... γινεται; Ολα καλα; χαχαχα

    Καλα λεω εγω οτι καποιος φτιαχνει ερωτικα φιλτρα κοντα στη γειτονια απλα δεν ξερω ποιος ειναι και δεν καταλαβενω γιατι ενα ερωτικο φιλτρο εχει σαν βαση το κρεμυδι.

    Φιλια πολλα.

    Υ.Γ. Εγω παντος θα εβγαζα και παγωτο. Σιγα μην μου την πει εμενα το Αλεκακιχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Πάντα όλα κάπως ξεκινάνε!
    Πάντα τυχαία, ή τυχαία για τον έναν τουλάχιστον!
    Τώρα βέβαια εσύ μου το έκανες λουκουμάδες με σιρόπι με την τραγική σου ερώτηση....χαχαχα

    Αλλά ......μιλάμε για κοινούς θνητούς, όχι για μια μάγισσα και τον φίλο της που τσακίζουν παγωτά πνιγμένα στο λικέρ με κουτάλια της σούπας!!! ααααααααααχαχαχαχα

    ακόμα ένα φιλί !!!
    έλειπες και τα παίρνεις μαζεμένα σήμερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

(Επειδή ο blogger καμιά φορά, "τρώει" τα σχόλια, πρίν το δημοσιεύσεις, κάνε ένα copy ώστε να μην το ξαναγράφεις σε περίπτωση που το εξαφανίσει)